Cengiz Kaya

İŞ ÇOK, İŞÇİ YOOOK!

21 Mayıs 2022’de federal seçimler var.

Sandık başına gidip yeni hükümeti belirleyeceğiz.

Avustralya’da her seçimde olduğu gibi bu seçimde de, seçimin olup olmadığını birçok vatandaş bilmiyor, farkında bile değil.

Birkaç göze çarpan köşe duvarlarında da adayların posterleri olmasa, koskoca kıtada seçim havası yüzde bir bile değil.

Ne tadı var, ne de tuzu. Bu ne sakinlik yahu…

Biraz düello, biraz gerginlik…

Yok yok yok, hiç kimsede seçim adına bir tık yok.

İktidar partisi ile muhalefet partisinin vaadleri arasında hiçbir fark yok.

Netflix’in vizyona sokacağı flimler daha çok ilgi uyandırıyor,

Morrison Hükümeti çok az bir fark ile gidici gibi duruyor…

*****

Devletin istatistik kurumlarının açıkladığı resmî veriler ile halkın verileri tamamen farklı gibi görünüyor.

Avustralya’da enflasyon %4.0 ile %5.0 arasında oynuyor.

Merkez Bankası resmî faiz oranı %0.10’dan %0.35’e çıktı.

İşsizlik oranı resmi olarak %3.5 (bana göre sıfır)

Ev kredi faizleri %1.7 ile %4.00 yıllık bazda.

Gıdadaki artış %2.6

Yukarıdaki verilere bakarak, oh ya durumumuz o kadar da kötü değilmiş diyebiliriz.

Fakat Karaman’ın koyunu” hikayesi sanki kapımızın eşiğindeymiş gibi geliyor bana.

Avustralya olarak, dünyanın tam tersine çok komik olan bir durum ile karşı karşıyayız.

Şöyleki;

Büyük şirketlerden tutun, mahalledeki bakkallara kadar dayanan bir sorun ile karşı karşıyayız.

İşçi enflasyonu…

Memlekette işçi yok

Kalifiye eleman yok…

İşçi bulma kurumu işçi göndermediği için, hemen hemen bütün iş yerlerinin camlarında “acilen işçi aranıyor” ilanları görülmeye başlandı.

İşçi sıkıntısı çekmemizin sebebi, pendemi dolayısıyla yurt dışından göçün ve öğrenci kabul edilmesinin askıya alınması.

Kalifiye işçi sıkıntısının sebebi de, endüstri meslek okullarının son iki seneden beri mezun verememesi.

*****

Geçenlerde, ana cadde üzerindeki bir servis istasyonu, camına astığı işçi aranıyor saat ücreti $30 ilanını görünce içeri girdim ve sordum.

Yaşlılara da iş var mı ?

Evet, yaş mühim değil dedi.

İş olarak ne yapacağımı sordum.

Kasiyer ve raf düzenleme vs

Günde kaç saat ?

En az 8 saat…

Geçen sene ücretler ne kadardı?

$15-19 arası.

*Bayramlaşma telefon trafiğinde, orta işletmesi olan bir arkadaş en az 30 işçi eksiği ile çalışıyoruz, saat ücretini de en az %50 artırdım yine işçi yok dedi.

*Yine bayram alış verişi için gittiğim markette, market sahabi tezgahın arkasında çalışıyor.

Hayırdır, ne iş? dedim.

Aynı şekilde, abi işçi yok.. en az 10 işçi lazım dedi.

*İşçi aramayan tek bir kebabcı bulamazsınız.

*Kırsal bölgelerde bazı ünlü süpermarketlerin kapılarını kapattıklarını duyuyoruz, sebebi.. işçi yok…

*İnşaat sektöründe durum daha vahim.

Bir su tesisatcısı bile 3 haftadan önce gelmiyor.

Gelse bile iş karşılığı bir servet istiyor.

Bir iş yerinin çatı saçlarının yenilenmesi lazım, iki teklif aldım ve pazarlıksız istedikleri ücreti kabul ettim..

Yine de işe başlamadılar ve artık telefonlarıma bile cevap vermiyorlar.

İşin acı ve komik yanı olan bir durum da yaşadım.

Yakinen tanıdığım ve samimi olduğum fensci bir arkadaşım bile 6 aydan beri işi yapamıyor.

Sebebi işçi yok-mal yok…

*Kırsal bölgede değil, şehir içinde (pazarlıksız kabul ettiğim halde) bozulan arabamı çektirmek için 6 saat bekledim, sebebi.. işçi yok…

*Tarım sektöründeki durum hiç de farklı değil.

İşçi yok.

Tonlarca ürün tarlalarda çürüdü…

Marketlerde fiyatlar iki kat arttı…

*Normalde internet üzerinden sipariş verince, haftasına Çin’den gönderilen ürün eliniz de olurdu.

Şimdiki süre en az 2 ay, oda gönderirlerse.

*Her istediğiniz ürünü artık raflarda bulamıyorsunuz.

Fiyatlar ikiye katlanmış durumda.

*Küçük atölyelerde üretilen basit bir ürünü bile artık Avustralya’da bulamıyorsunuz.

Çünkü üretecek ne atölye kaldı, ne de kalifiye eleman, ne de işçi…

*****

Zamanında fabrikaları söküp Çin’e taşıyanlara dur götürme devlet olarak destek olalım denilememesinin acı sonuçlarına artık şahit olmaya başladık.

Avustralya olarak eskiden sahip olduğumuz üretime tekrar dönmeye çalışsak bile en az 15 sene lazım.

Devletin resmî verilerine şimdilik amenna…

Ekonomi uzmanı değilim, hiç kimseye de ileride bu böyle olacak diye tavsiyelerde de bulunamam, fakat ah şu çarşamba olmasa, perşembenin geleceğini nasıl bile bilirdik.

Bu bağlamda, bundan yaklaşık, 2 sene önce Avustralya Postası’nda “Çin yok dese, dünya donsuz gezer” başlıklı bir yazı kaleme almıştık.

Dünyada o günlerde öyle abartılı bir ekonomik krizden de söz edilmiyordu.

Pandemi yeni yeni başlamıştı ve Rus-Ukrayna savaşı da yoktu.

Bugünlerde ise dünyanın tek gündemi artan enerji fiyatları ve ekonomik kriz.

Öyleki Korona belasını bile nerdeyse gündemden düşürdü.

Rus-Ukrayna savaşı dünyada yeni bir yapılanmanın da kapısını araladı.

Artık dün yapılan hesaplarla kimse bugün yol yürümek istemiyor.

Daha dün süperler arasında nükleer silahlanmalarda düşürülme toplantıları yapılırken, bugün namluların ucu hedeflere kilitlenmiş durumda.

Yarının dünyası nasıl şekillenecek, birileri biliyorlarsa da halk olarak bizler bilmiyoruz.

Aynen Melbourne’nin hava tahmin raporları gibi.

Dünyada enflasyon tam dizgin uçuşa geçti, bankalar faiz üstüne faiz artırmaya başladılar.

Eldeki mevcut işe yaramayan serseri paralar panik içinde hep güvenli liman arayışındalar.

Hepinizin ekonomisi iyi olsun temennisiyle,

Cengiz Kaya
Melbourne

En az son 40 yılını Avustralya’da geçirmiş, bu süre içerisinde çok farklı iş ve hayat tecrübeleri edinmiştir. Özellikle Avustralya Türk toplumunun geçmişini ve bugünkü durumunu çok iyi bilmektedir. Avustralya eski Dışişleri Bakanlarından Gareth Evans’a uzun süre danışmanlık görevi yapmıştır. Ülkede yaşanan güncel gelişmeleri yakından takip etmekle beraber gördüğü yanlışlık veya haksızlıkları yeri geldikçe dile getirmekten çekinmeyen bir yapıya sahiptir.

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu